Empowering Equestrians to Train their own horse with 100% Force Free & Horse Friendly methods

Vandaag laat ze zich al sneller vastnemen. Ze moet steeds eerst even wennen, daarom werk ik weer eerst met de handschoen-stok. Ik herhaal elke sessie kort de bekende dingen.

Het is belangrijk dat ze leert vast staan. Ik ben er huiverig voor omdat ze nog steeds snel schrikt van allerlei geluiden. Ze springt dan de achterste hoek van haar stal in. Ik ben erg bang dat ze in het halster gaat hangen wanneer ze schrikt en ik zie in gedachten  al allerlei doemscenario’s voorbij komen.

Het moet er toch eens van komen en hoe jonger ze is, hoe gemakkelijker. Ik heb daarom aan een lange leadrope gezet, niet vastgebonden, maar ik heb het touw eenmaal om een tralie heen geslagen. Telkens als ze een stap naar voren doet, richting de druk van het touw, klik ik en krijgt ze wat lekkers.

Ik begin daarna bijna direct weer met haar te kroelen omdat ze dat zo lekker vindt. Het scheelt een hoop biks ook. Ik zet haar aan de linkerkant van de box ‘vast’ aan de tralie, zodat ik met één sprong achteruit, de box uit kan springen als het nodig is. Aan haar linkerkant kan ik haar vandaag al best ver ‘plukken’. Alle kleine stapjes zijn stapjes, dus ik ben zeer tevreden.

Het is al mei en ze is nog niet van haar wintervacht af

Met de handschoenstok ga ik ook nog langs haar linker voorbeen naar beneden, dat is ook niet echt een probleem, tot haar knie. Ik ben niet verder gegaan, ik vond dit al erg goed.

Na een tijdje zet ik haar aan de andere kant (voorkant) van de box ‘vast’ (met een halve slag om de tralie) zodat ik voorzichtig ook haar rechterkant kan kroelen. Zoals te verwacht was, is dit iets geheel anders en hartstikke eng voor haar. Ik sta nu immers aan de andere kant! Ze hangt een stuk of wat keren in het halster, gelukkig zonder onderuit te gaan. Als ik ‘Ho, ho’ zeg, komt ze bijna direct bij zinnen en ontspant ze zich wat. Natuurlijk krijgt ze weer een klik voor elke keer dat ze met de druk van het halster achter haar oren mee beweegt. Plus dat ze iets naar voren moet komen voor haar beloning. Zo merkt ze dat ze zelf de druk kan verlichten.

Ze laat zich vandaag ook op haar buik kroelen. Na drie kwartier ben ik gestopt en heb haar stal opgestrooid. Het opstrooien vindt ze nog een beetje eng, maar ze springt niet alle kanten op. Je kan wel zien dat ze dan heel erg gespannen is. Maar dan kijk ik niet naar haar en ik beweeg heel rustig en probeer voorspelbaar te zijn. Toch is het elke keer weer een opluchting dat ik heelhuids naar huis kan. Want ze springt echt weg als ze schrikt en alles is nog zo nieuw en eng.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: