Empowering Equestrians to Train their own horse with 100% Force Free & Horse Friendly methods

Eind april 2009 ben ik gaan kijken. Ik heb het diertje bekeken en vond haar wel iets hebben maar ik voelde geen klik of zo. Het was meer het idee van ‘een paard krijgen’ dat zo leuk was. Ik besloot om vanaf het begin een trainingsdagboek bij te houden en in dit blog leest u wat fragmenten daaruit.

Trainingssessie 1, Kyra stond nog niet bij mij op stal.

Ik heb haar uit mijn hand laten eten door de tralies, maar toen ik de deur opende stond ze achter in de stal. Ze wilde echt niet naar mij toekomen! Niet zonder de deur/tralies ertussen. Ze was nog schuwer dan ik dacht. Ik had gedacht dat het wel mee zou vallen, ondanks de waarschuwingen van mijn vriendin. Alle veulens zijn schuw maar komen binnen een paar minuten wel kennismaken. Deze niet. Niet met de deur open!

Trainingssessie 2

Ik ben nog een dag naar haar toe gegaan en heb in haar stal mijn wijncursus bestudeerd. Ik heb snel examen en moet nog veel leren. Ik ging met de staldeur open, voor de ingang zitten, in de hoop dat ze naar me toe kwam. Dat gebeurde natuurlijk niet, maar nieuwsgierig was ze wel.  Ze at uiteindelijk ook uit mijn hand vanaf mijn stoel. Telkens als ze aan het halster rook, gebruikte ik een zogenaamde ‘bridge’ en kreeg ze wat biks. Ze kende gelukkig inmiddels al de smaak van biks wat het voor mij een heel stuk gemakkelijker maakte. Het was al moeilijk genoeg en gelukkig heeft M al best veel bereikt en voorbereidend werk gedaan door haar uit de hand te voeren en met een handschoen aan een stok te aaien.

Na een halve middag (twee uur) wilde ze haar neusje ‘al’ in het halster steken. Aangezien ik haar hoofd niet kan aanraken, houdt het daar op. Het kopstuk krijg ik niet over de oren, ze laat haar hoofd niet door mij aanraken. Ik hoop dat ze hierdoor ietsjes meer voorbereid is, als ik haar op ga halen en moet halsteren en laden. Na twee uur was ik door en door koud en ging ik naar huis. Ik heb hevige twijfels over hoe dit moet gaan. Maar goed, wegdoen (aan wie?) kan altijd nog! Nou ja, ik kijk wel hoe het gaat.

Op de terugweg naar huis ben ik gestopt om het natuurgebied waar Kyra vandaan komt te fotograferen. Wegens vogelbroedseizoen was het gesloten voor wandelaars.

Close up:

Misschien heb ik wel haar moeder op de foto!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: